Gra jest po angielsku (dostępna także po koreańsku, japońsku i chińsku).
Cesarstwo Rzymskie 117 n.e.
W 117 roku n.e., gdy zmarł cesarz Trajan, Rzym władał większym obszarem niż kiedykolwiek w swojej historii. Od przyszłej linii Wału Hadriana w Brytanii po brzegi rzek Mezopotamii Morze Śródziemne było dosłownie „naszym morzem”.
Epoka w skrócie
Cesarstwo dzieliło się na prowincje rządzone przez namiestników, a wzdłuż granic stacjonowało około trzydziestu legionów. Legioniści służyli od dwudziestu do dwudziestu pięciu lat, po czym otrzymywali ziemię i obywatelstwo — i to właśnie dzięki nim miasta w rzymskim stylu rozprzestrzeniły się po całym imperium. Dlatego w grze rolę rycerza w epoce rzymskiej pełnią centurioni i dowódcy jazdy.
Za granicami żyły liczne plemiona Germanii, resztki potęgi Daków, konne ludy Sarmacji, a na wschodzie Partia. Wewnątrz imperium arystokraci senatorscy i stan ekwitów, wyzwoleńcy i mieszkańcy prowincji wspinali się każdy po własnej drabinie.
Najważniejsze wydarzenia w grze
- Umacnianie granic przez Hadriana Następca Trajana, Hadrian, postanowił wstrzymać podboje i zamiast tego budować wały i forty.
- Zaraza Antoninów Przywleczona w latach 160. przez wojska wracające z kampanii na Wschodzie zaraza gwałtownie zmniejszyła ludność imperium. Także w grze zagraża zarówno twoim wojskom, jak i rodzinie.
- Wojny markomańskie Za panowania Marka Aureliusza plemiona zza Dunaju masowo przekroczyły granicę.
- Kryzys III wieku W ciągu pięćdziesięciu lat wyniesiono i zamordowano dziesiątki cesarzy. Oderwały się nawet Cesarstwo Galijskie i Cesarstwo Palmyreńskie. W grze to okres, w którym uzurpacje i secesje zdarzają się najczęściej.
- Edykt mediolański i podział na Wschód i Zachód Chrześcijaństwo zostaje zalegalizowane, a imperium ostatecznie dzieli się na Wschód i Zachód. Czy przetrwasz do upadku Cesarstwa Zachodniorzymskiego?
Jak grać w tej epoce
W epoce rzymskiej jedno ogromne imperium pokrywa większość mapy, więc na początku gra skupia się nie tyle na wojnie, ile na awansie w jego strukturach. Jeśli jednak urodzisz się po stronie germańskiej lub sarmackiej, będziesz budować konfederację plemienną i spoglądać łakomie na słabnące granice imperium.
Najważniejsze potęgi
| Potęga | W grze |
|---|---|
| Cesarstwo Rzymskie | Olbrzym zajmujący ponad połowę mapy. Namiestnictwa prowincji i dowództwa legionów to szczeble drabiny. |
| Partia | Główny rywal na wschodzie. Z łucznikami konnymi i pustynią za plecami spiera się z Rzymem o Mezopotamię. |
| Plemiona germańskie | Konfederacje plemienne, takie jak Markomanowie, Kwadowie i Cymbrowie. Niewielkie, ale zjednoczone potrafią przełamać granicę. |
| Sarmacja | Konne ludy stepów na północ od Morza Czarnego. Błyskawicznie przemierzają rozległe obszary. |
| Północna Brytania · Hibernia | Wyspiarskie królestwa poza zasięgiem Rzymu. |
Życie w tamtej epoce
Życie obywatela rzymskiego toczyło się wokół miasta. Łaźnie publiczne, amfiteatr, świątynie i forum z targiem były sceną codzienności, a zamożne rodziny utrzymywały wille (duże posiadłości wiejskie). Dlatego w grze pojawiają się wydarzenia takie jak igrzyska gladiatorów, wyrocznie i budowa willi. Społeczeństwo dzieliło się na obywateli i nieobywateli, wolnych i niewolników, ale służba wojskowa, wyzwolenie i majątek otwierały drogę awansu. W 212 roku cesarz Karakalla nadał obywatelstwo niemal wszystkim wolnym mieszkańcom imperium.
Religia opierała się na tradycyjnym politeizmie, który współistniał jednak z mitraizmem i kultem Izydy przybyłymi ze Wschodu oraz z coraz liczniejszymi gminami chrześcijańskimi. Chrześcijaństwo, raz prześladowane, raz tolerowane, w IV wieku zostało zalegalizowane i stało się religią państwową.