William Marshal
William Marshal (ok. 1146 – 1219) był angielskim rycerzem i hrabią Pembroke, który służył pięciu królom: Henrykowi II, Henrykowi Młodemu Królowi, Ryszardowi I, Janowi i Henrykowi III. Po zdobyciu sławy jako mistrz turniejów poślubił dziedziczkę Izabelę de Clare i został wielkim panem, a gdy król Jan zmarł w 1216 roku, został regentem dziewięcioletniego Henryka III, w następnym roku wygrał bitwę pod Lincoln i ponownie wydał Magna Carta. Znany jest jako „najlepszy rycerz, jaki kiedykolwiek żył”.
| Daty życia | ok. 1146 – 1219 |
|---|---|
| Miejsca działalności | Anglia · Normandia · Pembroke · Leinster w Irlandii |
| Znany z | „Najlepszy rycerz”; regent Henryka III; bitwa pod Lincoln w 1217 roku |
| Start w grze | 1213 · wiek: 67 · Hrabia Pembroke i pan Leinsteru — Droga do Runnymede |
Życie w skrócie
- ok. 1146 Urodzony jako czwarty syn Johna Marshala, marszałka dworu królewskiego.
- 1152 Wzięty jako zakładnik przez króla Stefana podczas oblężenia Newbury; ojciec odmawia kapitulacji, ale król nie zabija chłopca.
- 1170 Zostaje nauczycielem wojennego rzemiosła Henryka Młodego Króla, najstarszego syna Henryka II, i zdobywa z nim sławę na turniejach.
- 1183 Gdy Młody Król umiera, William przyjmuje krzyż, który tamten ślubował, i jedzie do Ziemi Świętej, gdzie zostaje nieco ponad dwa lata.
- 1189 Otrzymuje od Ryszarda I rękę Izabeli de Clare, dziedziczki Pembroke i Leinsteru.
- 1199 Zostaje hrabią Pembroke, gdy na tron wstępuje król Jan.
- 1215 Pozostaje u boku króla Jana przeciw baronom, pomaga w negocjacjach w Runnymede i zostaje wymieniony w Magna Carta jako jeden z doradców króla.
- 1216 Gdy Jan umiera, zostaje regentem dziewięcioletniego Henryka III i ponownie wydaje Magna Carta w zmienionej postaci.
- 1217 20 maja, mając ponad siedemdziesiąt lat, pokonuje armię francuskiego królewicza Ludwika w bitwie pod Lincoln, a we wrześniu odsyła Ludwika do domu traktatem z Lambeth.
- 1219 Przed śmiercią w Caversham 14 maja wstępuje do templariuszy i zostaje pochowany w Temple Church w Londynie.
Rodzina
Członkowie rodziny, którzy pojawiają się z tą postacią na początku gry. Lata podano według przekazów; tam, gdzie się nie zachowały, widnieje znak ?.
| Pokrewieństwo | Imię | Daty życia | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Ojciec | John Marshal | ok. 1105 – 1165 | Marszałek dworu królewskiego |
| Żona | Izabela de Clare | 1172 – 1220 | Córka Richarda de Clare zwanego „Strongbow”; dziedziczka Pembroke i Leinsteru |
| Syn | William | 1190 – 1231 | 2. hrabia Pembroke |
| Syn | Richard | 1191 – 1234 | 3. hrabia; zmarł od ran odniesionych na Curragh w Irlandii |
| Córka | Maud | 1192 – 1248 | Poślubiła Hugh Bigoda, hrabiego Norfolk |
| Syn | Gilbert | 1194 – 1241 | 4. hrabia; zginął na turnieju |
| Syn | Walter | ok. 1196 – 1245 | 5. hrabia |
| Córka | Izabela | 1200 – 1240 | Poślubiła hrabiego Gloucester, potem Ryszarda, hrabiego Kornwalii |
| Córka | Sybilla | ok. 1201 – 1245 | Poślubiła Williama de Ferrers, hrabiego Derby |
| Córka | Ewa | ok. 1203 – 1246 | Poślubiła Williama de Braose |
| Syn | Anselm | ok. 1208 – 1245 | 6. hrabia. Wszyscy pięciu synowie zmarli bezpotomnie i linia męska wygasła |
| Córka | Joanna | ok. 1210 – 1234 | Poślubiła Warina de Munchensi |
W grze
Zaczynasz wiosną 1213 roku w Leinsterze w Irlandii jako sześćdziesięciosiedmioletni hrabia Pembroke. Jako pan od samego początku możesz od razu korzystać z karty Państwo i dyplomacji. Masz żonę Izabelę, pięciu synów i pięć córek, a król Jan od lat trzyma twojego najstarszego i drugiego syna jako zakładników. Wśród pogłosek, że król Francji przeprawi się przez morze, wzywa cię król Jan, który nigdy ci nie ufał.
Punkt zwrotny to „Bouvines”. Okręty do Poitou w 1213 roku i niedziela pod Bouvines w 1214 roku przesuwają szanse. Jeśli sprzymierzeńcy Jana przegrają, prawdziwa historia biegnie przez Runnymede i lądowanie Ludwika, łoże śmierci w Newark, ulice Lincoln i morze pod Sandwich oraz Lambeth aż do Temple Church w 1219 roku; jeśli sprzymierzeńcy wygrają, do końca biegnie inna gałąź przez lato bez karty i regencję w Normandii.
„Biały płaszcz z Caversham” w 1219 roku, w roku jego prawdziwej śmierci, to ostatnie śmiertelne niebezpieczeństwo. Jeśli je przetrwasz, czeka inne zakończenie, wiosna w Striguil w 1220 roku.
- Przewodnik po scenariuszu Droga do Runnymede
- Przewodnik po epoce Średniowiecze
- Powiązane punkty zwrotne A gdyby sprzymierzeńcy króla Jana wygrali pod Bouvines?
Najczęstsze pytania
Dlaczego Williama Marshala nazywa się „najlepszym rycerzem”?
Ponieważ jako młody człowiek zdobył sławę, biorąc do niewoli wielu rycerzy na turniejach w całej Europie, i słynął z wierności pięciu królom, którym kolejno służył. Na jego pogrzebie Stephen Langton, arcybiskup Canterbury, miał nazwać go „najlepszym rycerzem, jaki kiedykolwiek żył”.
Co łączy Williama Marshala z Magna Carta?
W 1215 roku stał po stronie króla Jana przeciw baronom i pomagał w negocjacjach; po objęciu regencji w 1216 roku poprawił kartę unieważnioną przez papieża i wydał ją ponownie w imieniu młodego Henryka III. W 1217 roku wydał ją znowu, w dużej mierze sprawiając, że Magna Carta przetrwała, zamiast pozostać dokumentem jednej chwili.
Skąd znamy historię Williama Marshala?
Zachowała się wierszowana biografia w języku starofrancuskim, Historia Wilhelma Marszałka, napisana w latach 20. XIII wieku na zlecenie jego syna Williama. Licząca ponad 19 000 wersów, została odkryta na nowo w XIX wieku i stała się cennym świadectwem życia średniowiecznego rycerza.
Źródła
Historia Wilhelma Marszałka (biografia wierszowana, lata 20. XIII wieku); kroniki Rogera z Wendover i Mateusza z Paryża; Magna Carta (wersje z 1215, 1216 i 1217 roku).