Konstantyn Wielki
Konstantyn Wielki (ok. 272 – 337) był cesarzem rzymskim w latach 306–337. Po zwycięstwie w bitwie przy Moście Mulwijskim w 312 roku uzgodnił w Mediolanie w 313 roku wolność religijną, w tym dla chrześcijaństwa; w 324 roku ponownie zjednoczył cesarstwo, w 325 zwołał sobór nicejski, a w 330 poświęcił nową stolicę, Konstantynopol. Znany jest jako pierwszy chrześcijański cesarz, ochrzczony krótko przed śmiercią.
| Daty życia | ok. 272 n.e. – 337 n.e. |
|---|---|
| Miejsca działalności | Nikomedia · Eboracum · Rzym · Konstantynopol |
| Znany z | Edykt mediolański; założenie Konstantynopola; sobór nicejski |
| Start w grze | 303 · wiek: 31 · Trybun i zakładnik na dworze Dioklecjana (stan rycerski) — Edykt z Nikomedii |
Życie w skrócie
- ok. 272 n.e. Urodzony 27 lutego w Naissus (dziś Nisz w Serbii) jako syn Konstancjusza i Heleny.
- 293 n.e. Jego ojciec zostaje cezarem na Zachodzie, a Konstantyn pozostaje na dworze Dioklecjana na Wschodzie.
- 303 n.e. W Nikomedii jest świadkiem początku wielkiego prześladowania za Dioklecjana.
- 306 n.e. Po abdykacji Dioklecjana wymyka się z dworu Galeriusza do ojca w Brytanii, a gdy ojciec umiera 25 lipca w Eboracum (dziś York), wojsko obwołuje go cesarzem. W następnym roku poślubia Faustę, córkę Maksymiana.
- 312 n.e. 28 października pokonuje Maksencjusza w bitwie przy Moście Mulwijskim i wkracza do Rzymu. W następnym roku wraz z Licyniuszem uzgadnia w Mediolanie wolność religijną (edykt mediolański).
- 324 n.e. Pokonuje Licyniusza pod Chryzopolis i sam rządzi cesarstwem.
- 325 n.e. Zwołuje pierwszy sobór w Nicei.
- 326 n.e. Każe stracić w Poli swego najstarszego syna Kryspusa, a wkrótce potem umiera też cesarzowa Fausta.
- 330 n.e. 11 maja poświęca nową stolicę, Konstantynopol, na miejscu Bizancjum.
- 337 n.e. Ochrzczony w pobliżu Nikomedii, umiera 22 maja.
Rodzina
Członkowie rodziny, którzy pojawiają się z tą postacią na początku gry. Lata podano według przekazów; tam, gdzie się nie zachowały, widnieje znak ?.
| Pokrewieństwo | Imię | Daty życia | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Ojciec | Konstancjusz I | ok. 250 n.e. – 306 n.e. | Cezar na Zachodzie (293), August (305); zmarł w Eboracum w 306 |
| Matka | Helena | ok. 248 n.e. – ok. 330 n.e. | Później święta; około 326 odbyła pielgrzymkę do Ziemi Świętej |
| Przyrodnia siostra | Konstancja | ok. 293 n.e. – ? | Poślubiła Licyniusza w 313 |
| Pierwsza partnerka | Minerwina | Daty życia nieznane | Matka Kryspusa; to, czy była prawowitą żoną, jest sporne |
| Syn | Kryspus | ok. 300 n.e. – 326 n.e. | Stracony w Poli w 326 |
| Późniejsza żona | Fausta | ok. 289 n.e. – 326 n.e. | Córka Maksymiana, ślub w 307. W grze poślubiasz ją po zdobyciu Zachodu |
W grze
Zaczynasz w lutym 303 roku n.e. jako trzydziestojednoletni trybun na dworze Dioklecjana. Z nazwy to dworska służba, ale w rzeczywistości jesteś zakładnikiem wierności ojca, który rządzi na Zachodzie, i nie masz ziemi. Minerwina i twój trzyletni syn Kryspus mieszkają w pobliżu pałacu, a cezar Galeriusz cię obserwuje.
Jeśli w pierwszym wydarzeniu, „Kościół naprzeciw pałacu”, ukryjesz rękopisy chrześcijańskiego tkacza, ten tkacz pojawi się ponownie w Nicei w 325 roku. Jeśli w 305 roku w „Okulawianiu koni pocztowych” wymkniesz się z dworu, wojsko obwoła cię cesarzem w Eboracum w 306 roku i od tej chwili Cesarstwo Zachodniorzymskie jest twoim państwem.
Punkt zwrotny to „Gdyby Maksencjusz zwyciężył przy Moście Mulwijskim”. Zwycięż, a prawdziwa historia biegnie przez ślub w Mediolanie, Cibalae i Chryzopolis, sobór nicejski, zimę w Poli i pielgrzymkę Heleny aż do nowego Rzymu i białej szaty (chrztu na łożu śmierci) w 337 roku; przegraj, a nastąpi inna gałąź, w której odrębne cesarstwo zachodnie przetrwa bez edyktu mediolańskiego i bez Konstantynopola.
- Przewodnik po scenariuszu Edykt z Nikomedii
- Przewodnik po epoce Cesarstwo Rzymskie
- Powiązane punkty zwrotne A gdyby Maksencjusz zwyciężył przy Moście Mulwijskim?
Najczęstsze pytania
Czym był edykt mediolański?
To polityka tolerancji religijnej uzgodniona w Mediolanie w 313 roku przez Konstantyna i Licyniusza, cesarza Wschodu. Przyznawała wszystkim religiom, w tym chrześcijaństwu, swobodę kultu i nakazywała zwrot majątku kościelnego skonfiskowanego w czasie prześladowań. Nie uczyniła chrześcijaństwa religią państwową; stało się to za Teodozjusza w 380 roku.
Kiedy Konstantyn został ochrzczony?
Krótko przed śmiercią w 337 roku, w pobliżu Nikomedii, z rąk Euzebiusza, biskupa Nikomedii. Wierzono wtedy, że chrzest zmywa grzechy, i przyjmowanie chrztu blisko śmierci nie było niczym niezwykłym.
Dlaczego Konstantyna nazywa się „Wielkim”?
Ponieważ ponownie zjednoczył cesarstwo podzielone wojnami domowymi, uznał chrześcijaństwo i wprowadził Kościół do centrum państwa oraz założył Konstantynopol, który przez ponad tysiąc lat miał być stolicą Cesarstwa Wschodniorzymskiego. Kościół prawosławny czci go jako świętego.
Źródła
Euzebiusz, Życie Konstantyna; Laktancjusz, O śmierci prześladowców; ogólne opracowania historii Rzymu.